تاکید بر مقاومت یکپارچه و منسجم در فلسطین برای مقابله با طرح الحاق

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری صدا و سیما، سنیه الحسینی در یادداشتی با عنوان «راهبرد رژیم صهیونیستی برای اشغال کرانه باختری و سازوکار های مقابله با آن» در روزنامه اینترنتی رای الیوم که از لندن به روز رسانی می شود، نوشت: راهبردهای رژیم صهیونیستی برای اشغال کرانه باختری برهیچ کس پوشیده نیست. هدف غایی این رژیم سیطره کامل بر فلسطین از جمله کرانه باختری رود اردن است. سخنان سران این رژیم درباره الحاق نیز در راستای همین هدف قرار دارد. دولت تل آویو بستر مناسب را برای اجرای سیاستش ایجاد کرده و به پیشرفت چشمگیر نیز دست یافته است اما ورود به مرحله بعد موجودیت فلسطین را به طور کامل تهدید می کند. بر این اساس نیاز مبرم وجود دارد که با این سیاست ها مقابله شود.

سنیه الحسینی با اشاره به تاریخچه فعالیت جنبش صهیونیسم از آغاز شکل گیری تا کنون شامل تعیین هدف سیطره کامل بر فلسطین و اجرای طرح های مبتنی بر آن، اجتناب از ترسیم مرزها و تدوین سازوکار افزایش سیطره بر خاک فلسطین به منظور شهرک سازی و افزایش مهاجرت صهیونیست ها به منظور اسکان دادن آنان جای فلسطینیان نوشت رژیم صهیونیستی نیز برای تثبیت سیطره بر کرانه باختری همین راهبرد را در پیش گرفت و بستر آن را فراهم کرد.

نویسنده مقاله در ادامه با اشاره به سیاست های رژیم صهیونیستی پس از اشغال کرانه باختری و نوار غزه شامل مصادره زمین ها، شهرک سازی و انتقال یهودیان به آن و ادامه تلاش ها به منظور تسلط بر کرانه باختری به رغم امضای معاهده اسلو نوشت: در سال 2000، تعداد شهرک نشینان در کرانه باختری از 365 هزار یهودی فراتر رفت و در سال 2020 به 665 هزار نفر رسید. رژیم صهیونیستی علنا اعلام می کند قصد دارد در آینده نزدیک این تعداد را به یک میلیون نفر افزایش دهد.

سنیه الحسینی با بیان این که ایهود باراک، نخست وزیر وقت تل آویو در سال 1999 از الحاق 9 درصد و ایهود اولمرت، نخست وزیر تل آویو در سال 2008 از الحاق 6 درصد کرانه باختری سخن گفتند، نوشت: امروز از الحاق 30 درصد کرانه باختری سخن می گویند. الحاق کرانه باختری برای اسرائیل - صرف نظر از این که نخست وزیر به چه حزبی تعلق داشته باشد- موضوعی اساسی است.

نویسنده در ادامه مقاله نوشت: رژیم صهیونیستی تلاش کرد کرانه باختری را خلع سلاح، هرگونه خیزش در فلسطین را ناامن و قتل را در ذهن فلسطینیان به عنوان ابزار مجازات مقاومت تثبیت کند. اشغالگران به سیاست ترور فرماندهان ملی و نظامی بسنده نکردند و کودکان 12 تا 16 ساله را نیز به قتل رساندند.

الحسینی با اشاره به تاکید رژیم صهیونیستی بر لزوم خلع سلاح دولت مستقل فلسطین در صورت شکل گیری آن، پیشنهاد ایهود باراک مبنی بر استقرار نظامیان این رژیم در مرزهای شرقی با اردن و احداث پایگاه های امنیتی اسرائیل در قلمرو احتمالی کشور فلسطین و پیشنهاد ایهود اولمرت مبنی بر اجاره 100 ساله منطقه دره  اردن و استقرار پایگاه های امنیتی نظامی در سراسر کرانه باختری نوشت: طرح ترامپ که کارشناسان اسرائیلی آن را تدوین کردند، درصدد سیطره امنیتی کامل اسرائیل بر سراسر کرانه باختری است.

نویسنده ادامه داد: سلب مالکیت فلسطینیان بر زمین هایشان، به دست گرفتن کنترل امنیتی این زمین ها و گرفتن هرگونه نماد قدرت از فلسطینیان، هیچ یک به تنهایی هدف غایی صهیونیست ها را محقق نمی کند.

جنبش صهیونیسم در سال 1948 بیش از 750 هزار فلسطینی را وادار به مهاجرت کرد تا بتواند دولتش را تشکیل دهد. وادار کردن ساکنان فلسطینی به مهاجرت، گام مهم بعدی برای تحقق این هدف صهیونیست هاست.

مقاله نویس رای الیوم  در ادامه با اشاره به سیاست مهاجرت اجباری فلسطینیان به عنوان ضلع سوم مثلث الحاق کرانه باختری و سازوکارهای رژیم صهیونیستی برای اجرای این سیاست شامل سلب هویت ساکنان قدس محاصره غزه و به راه انداختن جنگ های خونین به منظور وادار کردن هزاران فلسطینی به مهاجرت، حمایت رژیم صهیونیستی از گروه های یهودی مسلح تروریست مستقر در سراسر کرانه باختری و حملات برنامه ریزی شده آنان به فلسطینیان بی گناه نوشت: این سیاست های اسرائیل در سایه حمایت یهودیان اسرائیل از انتقال یا مهاجرت اجباری فلسطینیان اجرا می شود. بین یک سوم تا نیمی از یهودیان اسرائیلی معتقدند فلسطینیان اسرائیلی باید اسرائیل را ترک کنند. سال گذشته نیز مرکز دموکراتیک اسرائیل یک نظرسنجی برگزار کرد و بیشتر شرکت کنندگان یهود بر لزوم مهاجرت اجباری فلسطینیان از مناطقی که احتمال دارد به اسرائیل ملحق شود، تاکید کردند.

الحسینی ادامه داد: در این لحظات سخت، فلسطینیان برای مقابله با این طرح صهیونیست ها به راهبرد اقدام ملی یکپارچه ودارای چارچوب نیازمندند.

خوب است برگ های برنده مثبتی را که در اختیار دارند، رو کنند و نقاط ضعف را نیز به نقطه قوت تبدیل کنند. فلسطینیان به رغم همه آسیب ها و مشکلاتی که دارند، هنوز نصف شان در سرزمینشان زندگی می کنند و به رغم تمام اقدامات اشغالگران برای مهاجرت اجباری فلسطینیان، تعداد فلسطینیان ساکن فلسطین با تعداد اسرائیلیان یهودی برابر است.

هرچند اشغالگران موفق شدند فلسطینیان را به فلسطینیان کرانه باختری، غزه، قدس، سرزمین های اشغالی سال 1948 و فلسطینیان مقیم خارج تقسیم کنند، این تقسیم کردن می تواند در سیاست فلسطین منسجم و یکپارچه ادغام شود؛ سیاستی که یک هدف واحد را با راهبردی متفاوت دنبال می کند. توانمندسازی مقاومت در غزه ضروری است. 

مبارزه فلسطینیان ساکن سرزمین های اشغالی سال 1948 برای برقراری عدالت و مساواه به نفع فلسطین است. حمایت از تاب آوری ساکنان قدس در برابر یهودی سازی و محدودیت ها وظیفه و مسئولیت قطعی است. مقابله فلسطینیان ساکن کرانه باختری با تدابیر و سیاست های اشغالگران، راهبردی کلیدی در رسیدن به هدف فلسطین یکپارچه است. نقش فلسطینیان مقیم خارج در تبلیغ سیاسی و رسانه ای برای تحقق هدف فلسطین یک مکمل ضروری است.

 برای تحقق مقاومت یکپارچه منسجم نیز لازم است چارچوب ملی جامع و برنامه ریزی شده شکل گیرد. باید دید سازمان آزادیبخش فلسطین چه زمانی برای برعهده گرفتن مسئولیت هایش آماده خواهد بود؟